Czas czytania dla dzieci: 3 min
Dokąd idziesz?
– Do Walpe.
– Ja do Walpe, ty do Walpe, sam, sam, chodźmy tam.
– Masz ty męża? Jak się zowie?
– Mój mąż Cham.
– Mój mąż Cham, twój mąż Cham, ja do Walpe, ty do Walpe, sam, sam, chodźmy tam.
– Masz ty synka? Jak się zowie?
– Mój synek Marcinek.
– Mój synek Marcinek, twój synek Marcinek, mój mąż Cham, twój mąż Cham, ja do Walpe, ty do Walpe, sam, sam, chodźmy tam.
– Masz ty kolebusię? Jak się zowie?
– Kolebusia dla synusia.
– Moja kolebusia dla synusia, twoja kolebusia dla synusia mój synek Marcinek, twój synek Marcinek, mój mąż Cham, twój mąż Cham, ja do Walpe, ty do Walpe, sam, sam, chodźmy tam.
– Masz ty parobka? Jak się zowie?
– Mój parobek Nierobek.
– Mój parobek Nierobek, twój parobek Nierobek, moja kolebusia dla synusia, twoja kolebusia dla synusia mój synek Marcinek, twój synek Marcinek, mój mąż Cham, twój mąż Cham, ja do Walpe, ty do Walpe, sam, sam, chodźmy tam.

Kontekst
Interpretacje
Jezyk
„Dlaczego ‘Domowa czeladka’“ z ‘Tła bajki’ autorstwa Braci Grimm wydaje się być prostą, powtarzalną rymowanką? Tak skonstruowane opowieści, zwłaszcza te przeznaczone dla młodszych odbiorców, często stosują powtórzenia i schematyczne dialogi, aby ułatwić zapamiętywanie oraz angażować słuchacza w śledzenie rozwoju opowieści. Historie te są skonstruowane w taki sposób, by bawić, ale też uczyć poprzez strukturę i rytm.
Zawartość opowieści obraca się wokół dialogu, który wprowadza nas do fantastycznego świata Walpe, do którego bohaterowie zmierzają. Kolejne odpowiedzi dodają nowe elementy do opowieści, rozszerzając jej zakres o rodzinę i służbę gospodarczą. Dzięki temu wciągają odbiorcę w swoistą grę budowania pamięci i skupienia, nie tylko dostarczając rozrywki, ale także pomagając rozwijać umiejętności poznawcze.
Domowa czeladka to fragment, który przypomina ludową wyliczankę lub rymowankę, często spotykaną w baśniach ludowych. W tego rodzaju utworach mamy do czynienia z powtarzalnością i akumulowaniem elementów w miarę postępu narracji. W tym przypadku rozmówcy kolejno wymieniają swoje relacje rodzinne i atrybuty związane z gospodarstwem domowym. Wszystko to prowadzi do wspólnego celu – podróży do „Walpe“, co dodaje utworowi elementu przygodowego, choć pozostaje on metaforyczny i może odnosić się do wspólnoty lub określonego celu życiowego.
Takie teksty często służyły jako forma zabawy, ale także jako metoda utrwalania wspólnego dziedzictwa kulturowego, podkreślając codzienne życie, relacje rodzinne, jak i elementy humorystyczne (jak postać „parobka Nierobka“). Interpretacja może również odnosić się do wzajemności i podobieństw w życiu ludzi, gdzie wszyscy mają wspólne doświadczenia i dążenia.
Analizując fragment baśni „Domowa czeladka“ braci Grimm, można zauważyć kilka interesujących cech lingwistycznych oraz elementy charakterystyczne dla baśni.
Powtórzenia i rym: Fragment zawiera strukturalne powtórzenia i rymy, które nadają mu rytmiczność i melodyczność. Składnia opiera się na symetrycznych powtórzeniach fraz, co jest typowe dla wielu tradycyjnych opowieści ustnych, ułatwiając ich zapamiętywanie i przekazywanie.
Dialogi: Tekst jest skonstruowany w formie dialogu, co dynamizuje treść i angażuje czytelnika. Dialogi wprowadzają pewną formę gry językowej, potęgując wrażenie zabawy i lekkości narracji.
Elementy humorystyczne: Nazwy własne postaci, takie jak „Cham“ i „Nierobek“, mają charakter humorystyczny i odzwierciedlają cechy lub role poszczególnych bohaterów. Takie imiona mogą pełnić funkcję dydaktyczną, ilustracyjną lub satyryczną.
Prostota języka: Styl jest prosty i komunikatywny, co jest typowe dla literatury przeznaczonej dla dzieci. Prosty język pomaga w zrozumieniu treści i przesłania baśni, czyniąc ją bardziej przystępną.
Motyw wędrówki: Częstą cechą baśni jest motyw podróży lub wędrówki, w tym przypadku do miejsca o nazwie „Walpe“. Podróż może symbolizować proces dojrzewania, odkrywania siebie lub rozwiązywania problemów.
Elementy tradycyjne: Fragment zawiera także elementy typowe dla kultury ludowej, takie jak kolebka dla syna, parobek, która ukazują społeczne i kulturowe tło opowieści.
Ogólnie, fragment ten odzwierciedla wiele klasycznych cech baśni, wykorzystując język i stylistykę, które są jednocześnie zabawne i bogate w ukryte znaczenia, umacniając pamięć o tradycji ustnego przekazu.
Informacje do analizy naukowej
Wskaźnik | Wartość |
---|---|
Numer | KHM 140 |
Aarne-Thompson-Uther Indeks | ATU Typ 1940 |
Tłumaczenia | DE, EN, DA, ES, FR, PT, IT, JA, NL, PL, RU, TR, VI, ZH |
Indeks czytelności Björnssonaa | 28.2 |
Flesch-Reading-Ease Indeks | 69.5 |
Flesch–Kincaid Grade-Level | 5.6 |
Gunning Fog Indeks | 5.8 |
Coleman–Liau Indeks | 9.4 |
SMOG Indeks | 9.1 |
Automatyczny indeks czytelności | 2.8 |
Liczba znaków | 901 |
Liczba liter | 659 |
Liczba zdania | 19 |
Liczba słów | 154 |
Średnia ilość słów w jednym zdaniu | 8,11 |
Słowa z więcej niż 6 literami | 31 |
Procent długich słów | 20.1% |
Sylaby razem | 235 |
Średnie sylaby na słowo | 1,53 |
Słowa z trzema sylabami | 20 |
Procent słów z trzema sylabami | 13% |